Ülkemizde yaygın kanı hastanın iyileşeceği ana kadar yatması hareket için uğraşmaması gerektiği yönündedir. Yine bir yaygın kanı da ilaç ya da cerrahi yoluyla tedavinin sağlanacağıdır. Hareketsizliğin getireceği problemlerden  halkımız maalesef habersizdir.

Fizyoterapinin de  uygun egzersiz programı ile iyileşmeye katkı sağlanacağı ya da hastalığın ilerleme hızını yavaşlatacağı bilimsel çalışmalarla kanıtlanmıştır.

Kalp akciğer hastalıklarında uygun tanı hekim tarafından konulduktan sonra da kişiye ve kişinin tıbbi durumuna uygun olarak egzersiz programı hazırlanır.Bu programların birinci amacı; hareketsizliğe bağlı oluşan problemlerin önlenmesidir.İkinci amaç iyileşmeye yardımcı olmaktır. Doğrusu şu ki tüm sağlık branşlarında tedaviden önce ek problem oluşturmamak ilk amaçtır.
 Hareketsizlik nedeniyle oluşabilecek problemler;
Bası yaraları ileri dönemde enfeksiyon riski de artar
Dolaşım problemleri
Trombüs ya da emboli riskinde artma
Kaslarda erime ve kuvvet kaybı
Eklemlerde hareket kısıtlanmaları
Solunumda azalma
Algılamada azalma çevreye tepkinin azalması
Depresyon
Kardiak problemlerde artma

Bu maddelere bakarsak hareketsizliği seçtiğimizde ciddi problemlere davetiye çıkarıyoruz demektir. Ama diğer yandan fazla yüklenme de kalp akciğer sorunlarını artırır; dozu ayarlamak işte bu yüzden önemlidir. Burada uzman fizyoterapistin rolü ortaya çıkıyor. Bu fizyoterapistler kişileri mevcut kalp akciğer problemlerinin yanısıra diğer sistemik problemleri ;nörolojik ortopedik dahili v.s. yönünden değerlendirip uygun program oluştururlar.SLOGANIMIZ : DOĞRU kişiye DOĞRU zamanda DOĞRU yerde DOĞRU miktarda DOĞRU harekettir.

Kalp akciğer problemlerinde fizyoterapist öncelikle doğru nefes almayı ve en az çabayla ençok iş yapmak için kişinin ihtiyaçlarını da gözeterek doğru davranış biçimlerini öğretir. Bunun yanı sıra mevcut durumu geliştirmek için en uygun zamanda kuvvet ve koordinasyon egzersizlerini ekleyip hastayı mümkün olan en bağımsız duruma getirmeye çalışır.

Bugün bize düşen ise kalp ve akciğer hastalarının yatağa bağlı kalmadan yaşamlarını sürdürmeninimkansız olmadığını vurgulayıp profesyonel destek için çevremizde ki  bu grup hastaları bilgilendirmektir